Καταρχάς, θα ήθελα να εκφράσω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στις οικογένειες και τους οικείους των πέντε εργατριών, που έχασαν τη ζωή τους σε αυτό το τραγικό δυστύχημα. Βρίσκομαι σήμερα εδώ στα Τρίκαλα και βλέπω γύρω μου μια ανείπωτη θλίψη, αλλά και μια απέραντη οργή. Θλίψη για την ανθρώπινη τραγωδία, αλλά και οργή για το έγκλημα.
Γιατί δυστυχώς, σε μια χώρα στην οποία μόνο το 2025 είχαμε διακόσιους νεκρούς από εργατικά ατυχήματα, σε μια χώρα στην οποία η κυβέρνηση έχει επιλέξει με τις πολιτικές της να αποδιαρθρώσει πλήρως τις εργασιακές σχέσεις, να διαλύσει τις συλλογικές συμβάσεις, να επιβάλει το δεκατριάωρο και να οδηγήσει σε πλήρη αποδυνάμωση την Επιθεώρηση Εργασίας με το προκάλυμμα της Ανεξάρτητης Αρχής, αυτό που βιώνουν σήμερα εδώ τα Τρίκαλα είναι το χρονικό μιας προαναγγελθείσας τραγωδίας. Είναι το χρονικό ενός προαναγγελθέντος εγκλήματος.
Συζητήσαμε με τη διοίκηση του Εργατικού Κέντρου εδώ των Τρικάλων, οι οποίοι με ενημέρωσαν —και τους ευχαριστώ πολύ γι’ αυτό— αναλυτικά και για τις ενέργειες που είχαν γίνει από τους ίδιους τους προηγούμενους μήνες. Δυστυχώς, όμως, ενέργειες σε σχέση με την ασφάλεια και την προστασία των εργαζομένων δεν λήφθηκαν υπόψη.
Θα περιμένουμε να διαλευκανθεί πλήρως αυτή η υπόθεση, αυτή η τραγωδία. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να αποδοθούν ευθύνες εκεί όπου πραγματικά υπάρχουν. Και ευθύνες βεβαίως υπάρχουν στην εργοδοσία. Ευθύνες υπάρχουν και στο κράτος.
Γι’ αυτό σήμερα η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Αριστεράς, με έκτακτο αίτημα, ζητά από τη Βουλή τη σύγκληση της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων για τα εργατικά ατυχήματα. Δεν είναι δυνατόν, στην Ελλάδα του 2026, να βιώνουμε τέτοιες τραγωδίες. Η κυβέρνηση και το Υπουργείο Εργασίας πρέπει να έρθουν στη Βουλή και να απολογηθούν για τις πολιτικές τους επιλογές, οι οποίες οδηγούν σε αυτά τα αποτελέσματα.
